Widok osoby z niepełnosprawnościami wraz z psem asystującym w sklepie, restauracji, na siłowni, plaży czy w pociągu nie powinien nikogo dziwić. Mogą wejść wszędzie i podróżować różnymi środkami transportu. Pies asystujący jest w pracy, pomagając swojemu opiekunowi w prowadzeniu aktywnego życia, dlatego przysługują mu szczególne uprawnienia. O tym przypomina kampania informacyjna, którą przygotowało Biuro Rzecznika ds. Osób z Niepełnosprawnościami w Urzędzie Miasta Płocka.

Pies asystujący to odpowiednio wyszkolony i oznaczony czworonóg, który wykonuje pracę na rzecz osoby z niepełnosprawnościami. Rozpoznamy go po specjalnej uprzęży z napisem „pies asystujący”. Prawo do jej noszenia uzyskuje po ukończeniu specjalistycznego szkolenia i zdaniu egzaminu. Ten proces jest długi i wieloetapowy, wymaga też od psa określonych predyspozycji, dlatego nie każdy szczeniak może trafić na taki trening. A samo szkolenie jest bardzo drogie.

Psi asystenci mają różne specjalizacje. Mogą pomagać osobie niewidomej lub niedowidzącej w swobodnym poruszaniu się w przestrzeni publicznej. Asystują osobom z niepełnosprawnością ruchową, np. poruszającym się na wózku w podnoszeniu przedmiotów czy otwieraniu drzwi. Osobom g/Głuchym i niedosłyszącym sygnalizują określone dźwięki (np. dzwonek do drzwi) i doprowadzają do jego źródła. Psy asystujące mogą również wyczuwać zbliżający się atak choroby, jak padaczka, cukrzyca, i ostrzegać przed nim opiekuna lub osoby z jego otoczenia oraz reagować na ten atak (np. przynieść leki).

Wszędzie, czyli gdzie
Osoba niepełnosprawna z psem przewodnikiem może wejść wszędzie. Tak stanowi art. 20a ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób z niepełnosprawnościami. Możemy ich spotkać:
• w obiektach użyteczności publicznej, np: urzędach, sądach, domach kultury, muzeach i galeriach, przedszkolach, szkołach i uczelniach wyższych, przychodniach i szpitalach, domach opieki, bankach, placówkach handlowych, gastronomicznych i usługowych, obiektach służących turystyce lub sportowi, dworcach i przystaniach, placówkach pocztowych lub telekomunikacyjnych, biurach oraz innych ogólnodostępnych budynkach i w ich otoczeniu,
• w parkach narodowych i rezerwatach przyrody,
• na plażach i kąpieliskach,
• w autobusach, pociągach, samolotach oraz na statkach, promach itp.

Przed wejściem do kościołów i innych obiektów sakralnych lepiej dopytać o zgodę. Kościół Katolicki w 2010 r. pozwolił na wstęp osobom niewidomym z psami przewodnikami do swoich świątyń, jednak w innych religiach mogą obowiązywać inne przepisy i zwyczaje.

Pies-asystent nie potrzebuje nosić kagańca ani być prowadzony na smyczy.

Nie rozpraszaj
Psi asystent musi być czujny i skupiony na osobie z niepełnosprawnościami, dla której pracuje. W kontakcie z psem trzeba trzymać się kilku zasad:
• nie głaskać bez pytania opiekuna,
• nie wołać i nie zagadywać,
• nie cmokać, nie machać rękami,
• nie dawać jedzenia czy smaczków,
• nie próbować się bawić.

Najlepiej zignorować czworonożnego asystenta i zwracać się tylko do jego opiekuna. To mu ułatwi pracę i utrzymanie koncentracji.

opr. M.Komorkowska – Dyrektorka Biura ds. Osób z Niepełnosprawnościami UMP, fot. freepik