To jedno z najważniejszych wydarzeń poświęconych muzyce dawnej i jej współczesnym rezonansom.

Tegoroczna edycja odbędzie się w dniach 20–22 marca, tradycyjnie w płockiej katedrze, a wszystkie koncerty rozpoczną się o godzinie 19. Wstęp na wydarzenia jest bezpłatny.

Między źródłem a echem. O muzyce, która trwa
Motywem przewodnim festiwalu jest refleksja nad ciągłością muzyki, nad tym, jak dźwięk przekazywany przez wieki nie zamiera, lecz zmienia barwę, sens i kontekst, pozostając żywą formą pamięci. Tegoroczny program buduje opowieść o relacji między źródłem a echem, między tradycją a współczesnym słyszeniem. Jak podkreśla Robert Majewski, dyrektor artystyczny festiwalu, punktem wyjścia była potrzeba zadania pytania: jak dziś mówić głosem przeszłości, nie zamykając go w muzealnej ciszy, lecz pozwalając mu rezonować z wrażliwością współczesnego świata. Odpowiedzią stało się zaproszenie artystów, którzy potrafią prowadzić z dawną muzyką twórczy dialog – z szacunkiem, ale i odwagą.

Trzy koncerty – trzy perspektywy czasu

20 marca (piątek) – Ensemble Diskantores (Holandia)
Pierwszy wieczór festiwalu prowadzi słuchaczy do samego źródła późnośredniowiecznej praktyki muzycznej. Ensemble Diskantores prezentuje repertuar związany z twórczością tzw. oltremontani – kompozytorów z Niderlandów działających we Włoszech około roku 1400. Utwory Johannesa Ciconii, Hubertusa de Salinisa i Johannesa Engardusa, uzupełnione o instrumentalne „pieśni bez słów” oraz współczesne rekonstrukcje fragmentarycznie zachowanych dzieł, ukazują muzykę jako zjawisko w nieustannej podróży. To opowieść o mobilności, dialogu kultur i o tym, że źródło nigdy nie jest jednym miejscem.

21 marca (sobota) – ensemble thélème (Szwajcaria)
Drugi koncert to subtelne spotkanie w lustrze czterech stuleci. Program zestawia twórczość Johna Dowlanda z muzyką Johna Cage’a, budując intymny dialog głosów, lutni i elektroniki. Cisza i dźwięk mają tu równą wagę, a renesansowa melancholia przenika się z filozofią uważnego słuchania charakterystyczną dla XX wieku. To muzyka skupienia, dyscypliny i wolności zarazem – zaproszenie do słuchania nie tylko brzmień, lecz także tego, co pomiędzy nimi.

22 marca (niedziela) – Ensemble Gamut! (Finlandia)
Festiwal zamknie koncert o charakterze niemal medytacyjnym. Program Micranthes stellaris inspirowany jest zagrożonymi wyginięciem arktycznymi kwiatami i stanowi muzyczną refleksję nad kruchością życia oraz pamięci. Średniowieczne śpiewy Hildegardy z Bingen i chorał brygidek spotykają się tu z tradycyjnymi melodiami estońskimi, autorskimi kompozycjami Aino Peltomaa oraz elektroniką. Cztery części koncertu prowadzą słuchaczy od pamięci i cierpienia ku odrodzeniu i „strumieniowi życia”, niosąc czytelne, choć nienachalne przesłanie ekologii kulturowej.

Muzyka jako żywy ruch
XXXII Festiwal Muzyki Jednogłosowej ukazuje trzy drogi przekraczania czasu: źródło, dialog i pamięć. Wspólnie tworzą one opowieść o sztuce, która nie trwa w bezruchu, lecz pozostaje w nieustannym ruchu – między epokami, estetykami i wrażliwościami. To propozycja dla tych, którzy chcą słuchać uważnie i pozwolić, by dawne brzmienia przemówiły w teraźniejszości.

32. Festiwal Muzyki Jednogłosowej
20–22 marca, godz. 19:00
Katedra Płocka
Wstęp wolny

Źródło: POKiS, opr. mp